Grotoj d'Arrià : la reto “Lachambre”


Multaj kavoj estis entabiligitaj sur la teritorio de Ria-Sirach : la grotoj de “La chance”, “Sylvie”, “Sainte Marie”, “d’En Gorner”, de “Sirach”, la reto “Lachambre”. Estas tiu lasta kiun ni, grupeto de dek uloj de speleogoj, havis la privilegion povi eksplori. Øi estas protektika loko ekde 1991, do la eniro estas malpermisata al la publiko.

Post supreniri la padon laý 50 metroj, ni alvenas sur plateformo, antaý la enirejo de la groto, fermata per blendita pordo. Surkapiginte kaskon, ekipatan de acetilenlampo kaj poþlampo en mane, ni penetras la groton. Tuj unua malfacila¼o: ni devas malsupreniri kvar aý kvin metrojn per þnur-skalo. Ni atingas iun trairejon pli kaj pli mallarøa kaj malalta, kiu finas kvazaý tubo alta je 50 centimetroj kaj longa je 100 metroj, kiun ni transiras rampante....longdaýre! Poste, ni elpaþas gigantan æambron kun grandegaj þtonmasoj. Estas tie, kie foriras plurajn galeriojn. Ni sekvas tiun, kie antaýe fluis subteran riveron sur roza marmoro. Post 200 metroj, ni renkontas la unuajn konkrementrojn, kiuj formiøis en fendoj de la roko: jen blankaj, senmakulaj disbranæiøoj.





L’atmosfero estas pli kaj pli humida, æie la akvo fluas. Pluen, delikataj konkrementoj malsupreniøas el plafono, kvazaý pluvo estus þtoniøita, dum stalagmitoj supreniøas el la tero al ilia renkonto. Sekve, estas luksaj rozsalmokoloraj drapira¼oj oferiøas al niaj rigardoj. Æi tie, statuo similas Sankta Virgulino, tie, jen speco de tablo kovrata de tablotuko.





Ni sekvas rivereton, en kavoj inter þtonoj aperas kvazaý nestoj, entenantaj ovojn el þtono. La rivero nin kondukas al eta “Blua Lago”, kiu ne spegulas la bluan æielon sed kies koloro devenas el øia litero de mangano....Tie ni revenas iom malantaý, poste ni grimpas per þnuro sur teramason. Ni troviøas en galerio, kies rokvandoj estas stukitaj per speco de absoluta blanka neøo; la tavolo de neøero, farita el talko, atingas 20 centimetrojn de dikeco. Ni sekvas tiun galerion sur 100 metroj sed øi estas longa je du kilometroj. Ununura en la mondo!

Jam la reveno. Forgesitaj la kvar horoj vivitaj sub tero, la malfacila marþo sur nestabila grundo kun glitigaj þtonoj, la faloj, la rampadoj, nur restas la memoro vidi ion esceptan. La reto de galerioj entendiøas laý 27 kilometroj. Ni vidis nur iometan parton, sed kiom bela!

Dankon al speleolog’teamo, kiu ebligis tiun viziton, gvidis kaj helpis nin.

Tiu, kiu promenas tra la monteto “des Ambullas” ne povas imagi, ke vera juvelo kuþas sub liaj piedoj.


Verkis : gesinjoroj Laure-Anne kaj Michel Justaffre, el grupo Esperanto Conflent. Junio 2004.

Reveni